AAAH....er zijn zoovele mooie kussen!

De Algebraïkus,par exemple,die zich onomwonden vierkantsworteld in het langetermijngeheugen.

Of de Esthetikus...een waar ku(n)s(t)werk in zichzelf,ter beminning en genieting met volle teugen.

Daar is,nauw verwant,de Ethikus;de verzoening dragend op volle lippen.Een kus die de waarheid verlangt ten koste van de leugen.

En dan de Romantikus!Ha!!Die leidt van de weeromstuit de deugeniet terug tot het deugen!

Maar de schoonste kus,vandaag,is de huwelijkskus.

De samensmelting 

van Mars en Venus

Man en Vrouw

als Magnum Opus

van 's mensenziel

actieradius.

Dus kus

en blijf kussen

in Sancti  Spiritus

als eeuwige tortelmussen!

Viva Veerle en JanAthos!

Fantoomgehoor

Ik leid aan fantoomgehoor;

de klank van haar hinkstapsprong op zolder,het staccato van haar haastige spoed naar beneden,

het getorn en gescheur van een manische manicure in matten en tafelpoten,een ruisende schuifdeur,de obligate waar-blijft-hier-in-hemelsnaam-mijn-ontbijt-miauw,haar vierurenwasje...

Wat is de dood toch voor een schandelijk bandiet!Dat neemt,ontvreemdt en verdonkeremaant maar in de lichtzinnigste handomdraai en laat niets na dan leegte.Een gemis dat we zelf dan maar,uit arren moede,volgieten met emmes memento.

Adieu Dikzak!Vang er nog vele.

"The smallest feline is a masterpiece"(Leonardo da Vinci)

Catch 22

V:  "...soms ben ik toch echt een snertwijf..."

M: " Dat kan ik niet ontkennen..."

V:  " Dus je vindt me een snertwijf ?? "

M: " Dat heb ik niet gezegd.Jij noemt jezelf een snertwijf "

V:  " Maar jij hebt het niet ontkend! "

M: ...??..

M:  (tracht vergeefs de logica te vinden in haar circulaire bespiegeling)

Goede Vriend,beste kerel

bij deze

een bescheiden bewieroking
een ophemeling
een hoogachting

alsook

een lauwering
een huldiging
werkelijk prijzenswaardig!

dus daarom
eveneens

een lofzang terzijde
een zegening terloops
een klein compliment
wat vleierij

en tenslotte
(zeker niet overdreven maar welverdiend)
een exaltatie en
een daverende glorificatie

aan u

het feestvarken
jarig Jobje
de jeugdige gelukkige

Dankjewel!!

                            

Nonkel Rudy,

wederom al zegevierend over de streep!

De seizoenen krijgen 'm maar niet te pakken,

onze ervaren coureur!Snel is ie,wendbaar en leep,

even temporiseren,een onverwachtte versnelling

en dan in een kroeg om de hoek ,net lang genoeg,

blijven plakken,om de toeslaande tijd in verwarring,

even tot stilstand te brengen.De uren beetgenomen

vanachter een gul glas Duvel.Een echte winnaar dorst niet

naar eer en wereldse glorie,maar voegt elk moment,

met elke kleine daad een eerbetoon toe aan 's mans

eigen heldhaftige historie.Gelukkige verjaardag!

Van Wijnsberghe-lifecoach

Kijk in haar blik

en zie in een oogwenk

donkere wolken wijken voor een heldere lucht.

Luister naar haar woorden

en aanhoor de weerklank in jezelf.

Jouw wil is haar ploeg,jouw geest jullie akker.

Als een tweespan 

woelen jullie de dorre grond om

tot een vruchtbaar veld.

En kuier je op een fijne lentedag,

aan 't eind van de regenboog

door de boomgaard 

van grenzeloze mogelijkheden,

huldig dan,

met de kracht van een bliksemflits

Tijgeroog!Tijgeroog!Tijgeroog!

de navigatiekunst

van deze levensgids.

spoorloze torentjes

Het vloedde aan het strand van Burgh-Haamstede 

en terwijl moesje als een klokhen scharrelde 

naar geschikte schelpjes voor haar handgemaakte adventskransen 

brak ik me het hoofd hoe ruchtbaarheid te geven 

aan de adembenemende wending in de Liefde.

Net toen ik haar een uiteenzetting wou geven 

over het voor de ondeskundige voorbijganger moeilijk te ontwarren 

jedoch opmerkelijke contrast tussen de gedoornde 

en de geknobbelde hartschelp stiet ze uit;

"in plaats van met je moedertje zou jij hier eigenlijk 

met uw lief moeten lopen!"

Ik tuurde een minuutlang naar de horizon waar allerlei grijstinten 

de aard van het jaargetijde benadrukten.Zocht daarna haar ogen op 

die net het dessin van een ruwe boormossel bestudeerden 

en zei dan maar,glimlachend tegen haar oorschelp;

"Haar naam is Corine".

Moesjes hoofd maakte daarop een lichte zwenking 

en het samenspel van nieuwe groeven,bestaande rimpels 

en asynchroon opgetrokken wenkbrauwen 

verraadde reeds een zweemsel van argwaan.

De onafgebroken fonkeling in mijn ogen 

overtuigde haar tenslotte helemaal.

"Je mag tegen je eigen moedertje niet liegen!"

De rest van de strandwandeling werd mijn geest in beslag genomen 

door de deugdzaamheid van deze levensbeschouwelijke inblazing.

Zijn inzichten en oordelen ook onderhevig aan eb&vloed?

Jij en ik...twee getijden,één beweging.

De stroom...

Het Wonder is niet de stalagmiet,

niet de duizend laagjes van eindeloos geduld,

niet het kristalliserende element.

Het Wonder is de stroom,de druppel,de damp.

Het is het water dat sijpelt en spoorzoekt,

dat onophoudelijk van gedaante wisselt en toch hetzelfde blijft.

Dat door dekmantels van humus en aardkorsten van steen

naar donkere gewelven zakt en daarbeneden,
terugvloeiend naar de wereldzeeën van het bestaan,

opnieuw het leven vult.

Ik ben ...

Wie ik gisteren was en morgen zal zijn,

mijn impressies en emoties,

mijn ideeën en daden en woorden,

angsten en hoop...
het zijn manifeste fenomenen in elk van ons...

diep verborgen of overweldigend aanwezig.

Ik ben bijgevolg élke mens;

tegelijk sater én cherubijn,schepper én vernieler,

asceet én zondaar,simultaan prooi én roofdier,

imbeciel én genie.Oermens,onmens,Engel...
Licht én duisternis!

Ik ben een wezen met onbeperkte mogelijkheden,

een vorm in eindeloze variaties.

Het universum is mijn speeltuin.

Mijn almacht reikt verder dan de verste sterrenstelsels,

mijn onmacht ligt aan jouw voeten.

Ik ben man,vrouw,kind,dier...

een opzettelijk samenraapsel van stof  en mysterie.

Ik bemin en veracht,beheers en verlies,

ontken en betracht de enige ware werkelijkheid

dat de sleutel tot verlossing

schuilt in het diepste Zelf.Daar ontkiemt alles,

daar ontstaat de eeuwigheid,daar ontvouwt zich

onophoudelijk de geest als een wonder.

Ik ben...een wonder!

El Mariachi

Francis Goethals,

magistraal Mariachi uit St.-Amands,

equilibrist van harmonie en melodie,

snaargoochelaar,ak-koorddanser,

toondichter op het snuffelspoor van verlichting,

geen klein-maar GrootKunstenaar.

Humanist,lyricist,Artiest

in hart en bij-organen,die,

niet als laatste der Mohikanen,

maar als pionier van een nieuwe voorhoede,

steeds hemel boven hel,

antoniem boven keerzijde verkiest,

bijgevolg almaar aan waarde wint 

en nooit aan relevantie verliest!

Gelukkige verjaardag,vriend!