Monday, April 27, 2026

Wees gegroet , Maria




Vol van Genade !

Ik had niet verwacht in het filmtheather om de hoek
nog eens een tussentands schietgebed te sissen.
De zondagmiddagstilte en de lege zitplaatsen
bleken bedrieglijk veelbelovend; 
finaal verscheen nog een klein dozijn cinefielen ten tonele. 
Té vroeg Victorie gekraaid !
De strategische positionering met het grote scherm op ooghoogte
bleek al evenmin een voltreffer want al snel 
doordrongen twee clusters van 
 chipsvreters mijn persoonlijke waarnemingsveld.
Doorgaans kom ik voor de dag 
als een goedgeefs en ruimhartig iemand,
geduld en goedertierenheid zijn mij zeker niet vreemd ...
maar deze helletocht door de martelkamers der misofonie
deed echter alle hart en gehoor verstenen !
Vooral de kalfskop vier stoelen ter mijner linkerzijde 
deed me het koudvuur uitbreken !!
De tarterij van wanklanken kwam op gang 
met het openen van een grote buidel
versnaperingen, extra-krokante beet, 
naar verluidt precies zo produkt-ontwikkeld
 om de smaakbeleving van de meerwaardeconsument
te verhogen via associatie 
met versheid en kwaliteit maar die door de eindeloos
malende kaken de gekwelde getuige trakteerde 
op een verstandsverbijsterende symphonie 
van kakofonische regressie.

Adem diep !
Wees tolerant !!
Dankbaar voor de oefening in overgave en geduld !!
Er gaan maar zoveel handjesvol uit één zak .

Toen ten slotte de bodems van buidel (zijn)
en berusting (mijn) zich openbaarden, werd, 
als olie op het vuur en zout in de wonde,
de knetterende verpakking ritueel
 tot een origami-vogeltje gevouwen.

Het leed was nu geleden. Toch ??

Daar kwam het familie-pak pop-corn en de diepte van dit karton deed
 de gemiddelde amateur-speleoloog vast watertanden van weemoed.
Dat onophoudelijke op-en neergaande voorarmpje !
Die voortdurend volgepropte mond !
De gesmoorde happen werden nu aangevuld met het
nerveuze geschuifel van tastende vingers als rusteloze hamsters 
in hun nest van boomschors.
Anderhalf uur, bijna de gehele levensloop van de pelicule;
een tergende onderdrukking 
van scheldproza en uitbarstingsloos blind geweld.

Inderdaad ! B.L.I.N.D. G.E.W.E.L.D. !!

Het soort agressie waarover men wel eens verneemt via schreeuwerige krantenkoppen 
maar waarbij de toon van nuance 
zelden wordt beschreven in de kleurschakering
van fijn onderscheid en subtiel verschil;

men moordt namelijk zelden umsonst, nietwaar !?

Vanzelfsprekend moest ter afronding het zootje 
nog even doorgespoeld worden met een kruik Coca Cola Zero..
Zero ! ..de temperatuur van mijn inmiddels
flink gekelderde gemoedsgesteldheid.

De jongeman in kwestie, werkelijk zonder enig benul 
van de aangerichtte heksenketel in mijn hoofd, 
bleef al die tijd onaantastbaar voor mijn satanische verwensingen.
Hij was gewoon een zelfvoorzienende mens-o-maat
gehypnotiseerd door een langdradig verhaal 
over een uitdovende zon ...

Mijn vers-ontgonnen sterrenlicht daarentegen 
was toen allengst weer vervlogen.

Bid voor ons, arme sukkelaars !

Amen .