Sunday, May 22, 2016

Voor Bart Misseeuw

BroederBart,
een blijk van barmhartigheid,
een menslievend woord,
een flard filantropie...
Iedereen schuift aan voor de maaltijd,
smult mee van uw rijkgedekte tafel.
En stort er al eens een morzel,een snipper,
een kruimel wijsheid ter aarde,
dan,mijn waarde,
ben ik er als de kippen bij
en onderzoek,beproef en ontrafel,
met caleidoscopische aandacht,
de wijdte van uw hart,
de inhoud van uw ziel,
het middelpunt van uw zwaartekracht.

Happy birthday!

Saturday, May 21, 2016

Voor KurtAramis



Sadhoe Schuermans,
Heilig Man die Kama,Artha,Dharma
 heeft omarmd,niet verstoten!
Fiere gieter,Musketier,vrijheidsstrijder
 int lijf van levenskunstenaar gegoten.
Asceet,Profeet,komeet tussen de sterren.
Gelukkig! nog mens en zondaar,
weliswaar edel en verheven.
Toonbeeld voor metgezel-en deelgenoten,
ooit voor vromen en devoten.
Nu!Boven alles;Vriend voort leven!

Gelukkige verjaardag!


Thursday, May 19, 2016

Home is where the Heart is.


Van de eerste veehouders in de Namibische woestijn
tot de meest verfijnde aristocraat uit het rijk der Tsaren,
in het Oosten en het Westen,in het verleden en in het heden,
in honderd vormen en duizend talen...
voortdurend heeft de mens verlangd naar een onderkomen,
een schuilplaats,een ijkpunt in een immer wijzigende wereld.

Diezelfde mens drinkt om zijn dorst te lessen,
eet om zijn honger te stilllen,slaapt om tot rust te komen.
Hij heeft de natuurlijke beschutting van een spelonk
in de rotsen verlaten voor een hut,een huis op het land
als onderpand voor zijn bestaanszekerheid,een perimeter
van muur en dak als waarborg tegen alledaags ongemak.

Een huis is evenwel nog geen thuis.
Het fraaiste bouwwerk,alle glans en grootsheid ten spijt,
is klatergoud,waardeloos zolang het geen hart huisvest,
zolang het geen weg naar het paradijs voorbereidt.
Hoe toveren we dan die ene letter tevoorschijn,
hoe wordt een huis een thuis en een thuis een tempel?
Het antwoord is simpel.Door de liefde.
In de liefde wordt een huis een toevluchtsoord,een ankerplaats,
een vrijhaven om je te laven.
In de liefde voor een knipoog,een klapzoen,
een vluchtige streling of vergankelijk gebaar
wordt een woning een bekroning
van verstandhouding voor elkaar.
Een warm bed,een heet bad,een dagelijks brood,
een kind dat zingt zijn lied van onschuld,
ergens,altijd,een poes die spint van behaagzaamheid;
eenvoud die de rijkdom van het bestaan onthult.
Na elke bedwongen bergtop,na elke mars door de woestijn,
na elke zeiltocht over de eindeloze oceaan van menselijk
wedervaren is de liefde voor thuiskomen àltijd de eindbestemming.
Liefde is de ware metselspecie van een thuis.
Door de volmaakte samenvoeging van mens en materie,
van bloedvaten en bakstenen,via het ultieme evenwicht
tussen stroming en stilstand is de mens werkelijk in staat
tot het scheppen van zijn eigen Elysium,
zijn eigen hemelrijk op aarde.

Voor Friedle,Aaron,Klaas

Wednesday, May 18, 2016

Voor PeterPorthos


                                                  Dear Porthos,
Voor het verleden zonder berouw,  
voor het heden zonder zorgen,
 voor de toekomst vol vertrouwen. 
En garde!

Gelukkige verjaardag!

   

Tuesday, May 17, 2016



Rust in vrede

Papaatje,
na al die jaren heb ik je eindelijk begrepen,zijn de puzzelstukken in elkaar gevallen.
Hoe vaak niet leden mijn fabelachtige waanideeën als jongmens schipbreuk op de rotsen van jouw realiteitszin..."Neen,jongen",zei je dan,"zo werkt het systeem niet"...
en de deskundigheid in die slagzin maakte verder onderzoek simpelweg overbodig.
Regelmaat leek de gewenste graadmeter van het bestaan.
Nu weet ik dat onder de dekmantel van conformisme een rebel huishield;je laatste krachttoeren verdreven alle twijfel.Jouw kwellende,almaar inkrimpende bewegingsvrijheid vond je zo onaanvaardbaar dat vindingrijkheid en vernuft je tweede natuur werden.
Je werd Godbetert vanachter het stuur van je eigen wagen verbannen.Te riskant,te gewaagd luidde het verdict.Geen week later bestormde vrijbuiter Frans alweer de brug over het Albertkanaal,haren in de wind,wapperende sjaal...Easy Rider in een scootermobiel.
Jouw weerstand tegen de stilstand!
Lagen vervolgens het dorp,de buurt,de straat buiten je bereik dan schiep je in je garage een eigen wonderlijke wereld van combinatietangen en nietpistolen,van ratelsleutels en lijmklemmen,gips-plaatschroeven aan gene zijde,spaanplaatschroeven aan de andere...Alles gevat in een onafgebroken ballet van ordenen,inrichten en rangschikken.

Het ging langzaam van kwaad naar erger met je...toch bleef jouw strijdlust onaangetast want morgen...morgen zou het vast beter zijn.

De levensgenieter kreeg pas echt een klap toen hij het voorrecht verloor op zelfstandig eten,een aanslag op de zelfredzaamheid van een,in de geest,nog steeds onafhankelijke man.Maar hulp kwam uit onverwachte hoek...de Piet Huysentruyten van deze wereld gaven nu,via het kleine scherm,jouw ogen de kost.En temidden deze orkaan van ontreddering vond jij nog het stille oog,jouw kleine revanche,in de genoegdoening van een heerlijke chocoladetruffel.
Wederom jouw verzet tegen het verval.

Je was vast altijd al zulk een dwarsligger,nietwaar,Pa?Jij was het toch die,onder het animo van de jaren zestig,in de ambiance van knokploegen,kermiskoersen en romantische rivaliteit een meisje ging schaken aan de andere kant van het water?Destijds zowat een regelrechte infiltratie op vijandig terrein.Een krijgsman waardig!En het meisje is er nog steeds!

Zelfs die gevreesde tegenstrever,de Dood in hoogsteigen persoon,had aan jou een taaie klant!Zeven longontstekingen op rij baande jij je een weg uit het hospitaal terug naar huis.Zeven lintjes voor heldenmoed.Wat een magistrale schijnbeweging!wat een Guerrilla-tactiek!
Jij matte de dood af,niet omgekeerd.
Van dit epische gevecht zal jij voorgoed de morele overwinnaar zijn.
En aldus smeedde jij door kundigheid en inzicht,door subtiel,onopvallend en onuitgesproken protest,averechts en tegendraads,Hét Systeem om tot jouw systeem!
Met onderhuids genoegen zal ik jouw aanpak in ere houden.
Bedankt voor alles,Pa.Ik wens je een mooi,nieuw begin!

Thursday, November 25, 2010

Amor ipse intellectus est.

The rarest thing in the world is a woman who is pleased with photographs of herself. ~Elizabeth Metcalf


Saturday, September 25, 2010

Sluitstuk...Madeira.

Hier schrijft een gezegend man...ein gesegneter mann!
Het aantal ingeloste (kwa)jongensdromen sinds de ontscheping in het Heilige land overtrof zijn stoutste verwachtingen;breedvoerig reizen door vreemde werelden,per Royal Enfield-motorfiets en op een yoga-mat de chaos en verdwazing van India,Nepal en 's mans eigen geest bedwingen,een eerste wereldtentoonstelling,kunst van eigen hand etc.
Op de vooravond van zijn reïntegratie in de Belgische welvaartstaat,waar de onvermijdelijke heropvoeding plaatsvindt van vrijbuiter naar welmenend,hardwerkend,belasting betalend medeburger in deze Grote Kleine Natie,en alvorens de einzelgänger opnieuw teamplayer wordt...en steunpilaar voor mens en maatschappij...en boegbeeld van zorgzaamheid en plicht ,valt hem nog onverwacht een geschenk in de schoot...de gesmoorde begeerte van menig heerschap ...drijven op een eiland met een onvervalst fotomodel,met een vulkanische vrouw op een blok basalt in de Atlantische oceaan...God leeft níet in Frankrijk!
Met dank aan;de Natuur,juffrouw G.Güldenstern uit Dresden,UNESCO,de Portugese en Belgische overheid,Lanxess,Nikon.
(Euforie en een tijdelijk tekort aan toerekeningsvatbaarheid zijn gekende nevenverschijnselen van langdurig reizen)

"De natuur kent het grote geheim en glimlacht"(Victor Hugo)

Wednesday, September 1, 2010

De Duitse Muur.

De Chinese muur zou Mao ertoe hebben geinspireerd de Oost-Duitse leider Walter Ulbricht het advies te geven ook een muur te bouwen.Niet om mensen buiten,maar om ze nu juist binnen de Duitse Democratische Republiek te houden.
Beide constructies mislukten wonderwel in hun opzet;in 1644 maakten oprukkende Mantsjoe-legers een einde aan de Ming-dynastie en 21 jaar na de val van de Berlijnse muur trekken ook enkele Oost-Duitse menschenkinder zomaar de (mijn) wereld binnen.

"Vriendschap is het betreden van het kasteel,niet over de muur,maar door de bressen."(Godfried Bomans)

M&M(8):Kunst op kousenvoeten.

De laatste loodjes...rit 5;Kiev-Berlijn,1200 km-24 uur.
Ik pers me tussen twee dames van disproportionele afmetingen in een plotseling claustrofobisch aandoend treincompartiment.Instinctief en enigszins beschaamd neem ik mijn toevlucht tot het bovenste bunkbed...een indirect gevolg van op toiletten rondslingerende boulevardbladen;
'Kat loopt 3000 km naar huis.','Gezicht van Jezus verschijnt op broodje toast.', 'man verplettert onder dikke vrouw.'

Fotografie Verboden!De pictogrammen in de hal en de militair voor mijn neus laten niets aan het toeval over.Dat het spoorwegnetwerk van de voormalige USSR niet compatibel is met dat van West-Europa onthulde mijn leraar Aardrijkskunde een kwarteeuw geleden al maar in de Oekraïne is deze archaïsche wetenschap nog staatsgeheim.
Aan de Poolse grens ,Fort Europa's voordeur,ondergaat de trein een tandheelkundig onderzoek,met röntgenapparatuur en handspiegeltjes worden holle ruimtes meticuleus doorzocht.Geen Chinese verstekelingen tussen tomatentrossen hier maar 120 sloffen klandestiene sigaretten onder zitbanken,smokkelwaar dat nu ongetwijfeld via andere handen op de zwarte markt belandt.

We zijn allen sterren op onze eigen dansvloer!
De vrouw droeg haar jurk met opmerkelijke vanzelfsprekendheid.Dat ongekunstelde veranderde in achterdocht en wantrouwen met de vraag te mogen fotograferen.Na enige duiding en kennismaking met het fototoestel ontpopt de Duits-Oekraïnse Helene,moeder van 3,zich plots tot een wervelende Gina Lolobrigida...het alter ego van een huisvrouw in een (Paul) Klee-d...
Kubisme met aërodynamische contouren,een kunstwerk op kousenvoeten!
Mevr. Helene bracht alsnog wat kleur in een anders verveloze treinreis.Met dank.
"Er bestaat geen moeilijker kunst dan waarlijk uitgebalanceerd nietsdoen"(Carmiggelt)