Tuesday, February 23, 2010

Monday, February 22, 2010

Madurai-Temple city.


De Madurai Meenakshi Amman tempel...een grotendeels 16de eeuws bouwwerk met vermelding in antieke Hindoe-literatuur tot de 7de eeuw AD.
Overhaaste indruk...de buitenkant lijkt op een disproportionele hoop geconfisceerd speelgoed...een openlucht Lego-depot,playmobil-schroothoop.
Edelkitsch in een dolgedraaid kleurenwiel.Een buitensporigheid en extravagantie de de nieuwsgierigheid aanvuurt.
Contrast...de disharmonie tussen buiten-en binnenkant.Zwart,grijs,groen graniet...in bovenmenselijke dimensies.De atmosfeer is mystiek,hiëroglifisch...J.R.R Tolkien haalde hier de mosterd,het decor van Indiana Jones and the temple of doom!
Een architecturale schatkamer met prachtige schrijnen, 'beeldenstorm' van afgoden en idolen,de duizend pilaren zaal en de poel met de gouden lotus,devote gelovigen languit op de grond ...het was onafwendbaar...ik werd tempel-loom en hindoe-moe!

Thursday, February 18, 2010

Madurai-city of jasmine.

Een aardige attentie...enkele taxi-voerders zijn ongetwijfeld neuro-psychiater in bijberoep, hebben tenminste een eeuwenoud abonnement op GEO magazine!

De wereld rondom ons bevat een overmaat aan informatie en bijgevolg functioneren onze hersenen volgens het filterprincipe of selectieve informatieverwerking.
Ook in deze stad roert geen hond zich om de falanx aan autoriksjas;iedereen blijft Oost-Indisch doof voor het schelle getoeter...elke weggebruiker,mezelf incluis,vervolgt onverstoorbaar zijn weg...tot de kinderlijke klank(is het een koe?,een kikker?) van onze vrienden de aandacht trekt en onvermijdelijk op de lachspieren werkt.

Jasmijnbloemen in vrouwenharen...vertedering in vlechten.

'Het geheim van humor is verrassing'.(Aristoteles)

Thursday, February 4, 2010

Sathya Sai Baba(5)-Sathya Sai Bye Bye?

Prasanthi Nilayam,'The Abode of Supreme Peace'.
Tijdens mijn verblijf in de ashram waren er net iets teveel merkwaardige wendingen en statistische onaannemelijkheden om van stom toeval te spreken.Het gevolg van een verhoogde concentratie en buitengewone opmerkzaamheid,nu het mentale kabaal naar het achterplan is verdwenen?Of was de indoctrinatie echt zo subtiel?
De geest was al afgereisd naar de volgende bestemming,mijn voet lag virtueel op het schakelpedaal... maar Swami Baba had schijnbaar nog een laatste boodschap.

Tuesday, February 2, 2010

Sathya Sai Baba(4)-De Man.

Swami Baba...de Godmens,Avatar,Guru,Heilige,The Miracle Man...Hij Bestaat Echt!
...althans voor de honderden opgetogen mannen en vrouwen rondom mij in de Mandir-tempel,voor de duizenden discipelen in de ashram(zij zijn mijn realiteit) en voor zijn naar schatting vijftig miljoen volgelingen wereldwijd.
Maar men schrijft geen hagiografie voor 'a sunday saint',een schijn-heilige.Het personage mag dan wel controversieel zijn en vertwijfeling wekken,zijn boodschap is gestoeld op de vijf menselijke waarden;waarheid, liefde, rechtschapenheid, vrede en geweldloosheid. Iedereen met een minimum aan zelfreflectie kent de universele relevantie ervan.
's Mans daden laten nog minder aan de verbeelding over;de schokgolven van zijn filantropische stichting bereiken miljoenen.Drinkwater-en onderwijsprojecten voor achtergestelde gebieden en gemeenschappen,kosteloze gespecialiseerde ziekenhuizen voor de armlastigen,muziekcentra,sportstadiums,universiteiten en weeshuizen...geld wordt barmhartig besteed...SBB mag dan een zelfverklaard verschijnsel zijn,hij maakt wel een verschil!
De open geest en kritische inborst waarmee ik doorheen de poort wandelde zijn ongeschonden...en fundamenteel bijgesteld;er is verzoening gevonden met mensen van goede wil die zonder hypocrisie maar met ontroerende overgave(zelf ben ik daar helaas niet moedig genoeg voor) hun geloof beleven en belijden.
En mijn sceptische inborst is nu letterlijk een kritisch zelf-onderzoek naar het verschil tussen hen en mijzelf.


"The conscience of a man full of prejudices is like a bonsai,whose roots are cut off to keep it a dwarf."(Don Mario Mazzoleni)

Sathya Sai Baba(3)-De ashram.

Voor wie geen fluit kent van spirituele symboliek lijkt het kluizenlokaaltje van de ashram niet erg uitnodigend tot een lang verblijf!Maar het embleem van Kosmische Bewustzijn en Scheppend Principe is hier onbetwistbaar op zijn plaats.


"Do you smoke ,Sir"
"No,i do not,Sir"
Alsof de duivel ermee gemoeid is valt er gelijktijdig een pakje sigaretten uit mijn ene rugzak en vindt de bagage-inspectie het bundeltje Bonda-sigaren in de andere.Terug naar af!
Na een tweede ronde fouilleren mag ik dan toch binnen.Men zegt dat De Meester zijn bezoekers vaak op de proef stelt.
De ashram,Prasanthi Nilayam,is de thuisbasis en leefgemeenschap van,en ontmoetingsplaats voor Sai Baba's adepten,een vergrendeld dorp middenin het stadje Puttaparthi.De plek beslaat het grondgebied van een volwassen voetbalstadium en kan ongetwijfeld evenveel bezoekers huisvesten.Tegen alle verwachtingen in(dit is nog steeds India)wordt het oord uitstekend beheerd en verloopt de organisatie nagenoeg perfect;dagelijks worden tienduizenden bezoekers uit alle windstreken omzeggens gratis onderdak en voedsel verschaft...dat vereist uiteraard discipline ,die afgedwongen wordt door een rigoreus reglement en een regiment ijverige vrijwilligers.
Laat de hele handel over an Rajou met de tulband of Jan met de pet en binnen de korste keren is het hier een vuilnisbelt dan wel een kuuroord...om 9 uur 's avonds gaan de poorten dicht en de lichten uit!


Buiten de immer schone variaties in koffiekleur van dit volk en hun perkamenten ouden van dagen circuleert hier een minderheid aan blanke karakterkoppen...het druppeltje melk.
Serge Gainsbourg;een liederlijke leven afgetekend op diens gezicht.Freddy de Kerpels in het kwadraat;huurlingen uit de USSR.Oude hippies,jonge hippies.Rijkeluisweduwen met een overmaat aan make-up,pseudo-hippies,BOM-moeders met baby's, vaders en hun zonen.Iedereen komt naar hier om Het Wonder te aanschouwen en te bezingen,zijn devotie en liefde te verklaren,zich aan Baba's voeten neer te storten.
Ondertussen deel ik de slaapzaal met een peleton snurkende Russen terwijl muskieten dorstig door het net kijken tot ik een steekje laat vallen.


"Niets is zonder bloed geboren."(Herwig Hensen)

Tuesday, January 26, 2010

Sathya Sai Baba(2)-Puttaparthi.

Zo gezegd ,zo gedigidaan!
16 Blaadjes van de scheurkalender,3500 km verder op de landkaart...aankomst Puttaparthi...Gods'residentie onder een loden zon!Het oord ligt erbij als een Spaans kuststadje in volle verkiezingstijd,traditiegetrouw gemonopoliseerd door de lokale potentaat.
Om elke hoek, achter elke vitrine,rondom het sportstadium, zelfs boven het politiekantoor... overal spieden de ogen van een excentriek volksvertegenwoordiger.
Zijn naam is Bhagavan Sri Sathya Sai Baba(Swami voor de vrienden) en de voornaamste drijfveer voor dit bezoek was de impulsieve,ondoordachte belofte aan 36 weeskindjes(hoor je de vioolmuziek al?) om de man een brief te bezorgen.
Ondertussen heb ik het gezelschap gekregen van mijn Ierse reisgenoot en mede-scepticus Peter Roche.Zal Sai Babas wingewest onze kritische kijk weerstaan of vormen wij Prashanti Nilayams'(zijn ashram) paard van Troje?


No invitation has ever been printed and distributed at Prashanthi Nilayam; love, the invitation of the heart, draws people. (Sathya Sai Baba)

The long way down(3).

Dag 15.Khammam-Jadcherta.Elke dag is een geschenk!Ik strek even de benen langs de weg en krijg een natte kus op het voorhoofd.Mijn handpalm klopt even op de bast van zijn slurf...ogen kruisen kortstondig.Daarna kuiert hij weer gemoedelijk verder.


Dag 16
.Jadcherti-Puttaparthy.Een overmaat aan mussen en muskieten IN mijn slaapkamer van 3 Euro...kopzorgen.Malaria aan discount-prijzen?Ik kies het hazepad om vijftig minuten na middernacht.13 Weergaloze uren later de eindbestemming...op de been gehouden door sensaties en melkthee!
Een kort onderonsje met boeren en herders in de verzengende hitte van Andhra Pradesh.


Etnologisch dessert;
een eerste Lambada-vrouw gebruikt de snelweg als dorsvloer,autobanden scheiden het kaf van het koren...boerenbrood met rubbersnippers!
Een tweede deelt forse klappen uit in een openluchtsmidse, mokert hakbijlen en kapmessen uit zweet en solide metaal.


Even een uiltje vangen in de lommerd van een tempel,bezwerend tromgeroffel haalt me uit mijn slaap en in het heiligdom.De swami(hogepriester) betrekt me in hun rituele eredienst,niemand voelt zich ongemakkelijk bij mijn aanwezigheid...alleen de groep langoeren ziet in mij een grotere (baard)aap en dus een bedreiging.

Monday, January 25, 2010

Bonda Adivasis?

Ditmaal was de keten van oorzaak en gevolg wel duidelijk;in een onooglijke mestvaalt op de grens met Nepal waaide een verdwaald exemplaar van GEO-magazine in mijn handen.De titel kopte 'Paradise Revisited?' en ik was meteen geintrigeerd.Het artikel beschreef enkele van Indias etnische minderheden en authentieke volksstammen en was verrijkt met treffende foto's.
Volksstammen?...was dat niet meer een aangelegenheid voor de Australian Outback,Papoea-Nieuw-Guinea of de provincie Henegouwen?
In het stuk werd gewag gemaakt van de precaire Bonda-gemeenschap, amper 5000 zielen rijk, in de heuvels rond Koraput.Een omweg van een paar honderd kilometer door de natuur van de tropenstaat Orissa vormt geen obstakel.Gebrekkige voorbereiding(what's new?) en een summiere coördinatie zijn evenwel handicaps.De verwachtingen waren niet al te hoog gespannen...hoe vind je in hemelsnaam een antropologische speld in de hooimijt van subcontinent India?
Treurzang als soundtrack... roadmovie to Golgotha...
Nergens een slaapplaats en het ene mechanische manco na het andere...requiem van een fantasie.Het lijkt een koude nacht te worden tot ene Leon Mahoney de poort van zijn landgoed en de wereld van de aborigines ontsluit;
de volgende dagen zal ik 3 van s'lands 645 excentrieke volkeren ontmoeten en (te) lang in respectievelijk Poraja,Dongria Kondh en Bonda-ogen staren.

'In Romeinse legenden werden Aborigines voorgesteld als ruwe en onbeschaafde mensen, die bossen of holen tot woning kozen en zich voedden met boomvruchten, die zonder orde of wet leefden, geen akkerbouw kenden en geen enkele hogere behoefte voelden.'

Een anomalie der geschiedenis...ikzelf zoek Jean-Jacques Rousseaus 'nobele wilde'!

Orissas 62 volksstammen onderscheiden zich van elkaar door ritus en ritueel,door hun manier van levensonderhoud via jacht en visvangst,landbouw,ambachtelijk vakmanschap,arbeid in mijnbouw of industrie.Ze spreken vaak uiteenlopende talen,dragen kenmerkende kledij ,juwelen en tatoeages.Geloofsovertuiging bestrijkt het hele spectrum van antropomorfisme tot fetishisme of sjamanisme.Er zijn fysieke eigenaardigheden en antropologische observatie vermeldt zelfs contrast in (groeps)psyche.
Wat al deze volkeren echter gemeen hebben is de sluipende invloedssfeer der 'beschaving' die hun culturele eigenheid en hun natuurlijke leefomgeving aantast.Wie zich aanpast zal overleven...maar tegen welke prijs?

De Poroja-clan in het dorpje Goudaguda;mannen zijn uitstekende pottenbakkers maar hun inzet verdampt tegenover de bouwvakkerdames...een half dozijn Poroja-vrouwen hebben Chandoori Sai(http://www.chandoorisai.com/) met handenarbeid van de grond opgetrokken!


De Dongria Kondh...esthetiek en sensualiteit verpakt in een enkele lap stof,mannen en vrouwen roken smaakvol zelfgerolde sigaren die logeren achter oren of in een haarknot.


De Bondas...daar zijn ze dan...the noble savage,de edele wilde...de zogenaamde primitieven!Een exeptionele stam...dames dragen enkel een korte broek en schouderdoek,de rest van hun lichaam ligt bedolven onder een lawine van kralenkettingen.Naar verluidt is het een zeer furieus volkje(moord en doodslag zijn geen taboes!)...de pezige lichamen,kortgeknipte koppen en merkwaardige sieraden ontkrachten die stelling niet helemaal.Ik zal maar niet te lang staren...

Lo, the poor Indian! whose untutor'd mind
Sees God in clouds, or hears him in the wind;
His soul proud Science never taught to stray
Far as the solar walk or milky way;
Yet simple Nature to his hope has giv'n,
Behind the cloud-topp'd hill, a humbler heav'n;
Some safer world in depth of woods embrac'd,
Some happier island in the wat'ry waste,
Where slaves once more their native land behold,
No fiends torment, no Christians thirst for gold!
To be, contents his natural desire;
He asks no angel's wing, no seraph's fire:
But thinks, admitted to that equal sky,
His faithful dog shall bear him company.(Alexander Pope's Essay on man)

Saturday, January 23, 2010

The long way down(2).

Dag 6-7.Baleshwar- Bhubaneswar.1485 Km verder...Je kan alles worden in het leven,behalve Hindoe!Dat is een geboorterecht.De Lingaraj-tempel in Bhubaneswar,het Lourdes aan de Golf van Bengalen,blijft aldus onbereikbaar voor deze agnost.Minder ontoegankelijk is het openbare leven;India manifesteert zich duidelijk anders ten zuiden van de kreeftskeerkring...uitbundige tulbanden,lendendoeken en wikkelrokken...de egos wedijveren eindelijk met hun eegas!


Dag 8.Bhubaneswar-Inchchapuram.3 Puppies kwispelen over de snelweg.Vogeltjes voor de kat!Ze maken geen kans.Er plakt hier evenveel roadkill op het asfalt als kauwgom op de Groenplaats.
Maar wonderen bestaan!Enkele vrachtwagens komen gillend tot stilstand,een bestuurder
plukt de mormeltjes vantussen de wielassen...de juiste man op de juiste plaats?
Die leuze past alleszins Mr.Sharma,scheeps-ingenieur op rust en nu koopman in airco,die mij na een vruchteloze speurtocht alsnog naar een Enfield-garage navigeert...Sprocket en crank worden aan mijn technisch vakjargon en aan de groeiende brokstukkenlijst toegevoegd.


Dag 9-11.Inchchapuram- Kakariguma-Anakadili.From going Mental to going Tribal.De tropische staat Orissa herbergt enkele authentieke volksstammen...maar hoe vind je een antropologische speld in de Indische hooiberg?Mr.Leon Mahoney wijst de weg!(zie Bonda Adivasis?)

Dag 12.Anakadili-Lamptaput.Clusterfuck!:"clusterfuck" is commonly used to descriptively generalize any situation with a large scale of disarray. Letterlijk alles ging fout of stuk ...alles,behalve mijn intentie;een ontmoeting met de Bonda-volksstam.Een ongeëvenaarde beleving!

Dag 13.Lamptaput-Chinturu.Alle tot nu toe aangelopen hotels,guesthouses,lodges etc. verdienen toch een woordje van consideratie;de staat van ontbinding en verval is vaak aandoenlijk,soms vermoeiend(het tegengestelde van wat je in zulke gelegenheden betracht!) en incidenteel angstaanjagend.Van filmisch decor in Willy Wonka & The Chocolate Factory tot Quentin Tarantino's Hostel...je vind het allemaal terug in de (derde)wereld van low-budget verblijf.

Dag 14.Chinturu-Khammam.Ik bekijk het schouwtoneel van 2 straathonden die een langstaartaap willen te grazen nemen.De primaat kijkt meewarig naar het gegrom beneden hem,vervolgens naar mij,dan naar het aanzwellend collectief autochtonen dat naar de bebaarde vreemdeling staart.

Dag 15.Khammam-Jadcherta.(Wordt vervolgd)