Saturday, January 23, 2010

Adam,Eve&Leon.

The vast majority of characters are carved,shaped and sculptured by their cultural environment without giving the matter much thought.The few exceptions to the rule however tend to put a tremendous amount of reflection and determination into creating their own individual circumstances...architects of a personal reality.
Mr.Mahoney undoubtedly belongs to the latter category.I met him at the wrong time in the wright place!His mind was obviously preoccupied yet he openend the gates to his luscious and luxurious dwelling(http://www.chandoorisai.com/).The following days Leon would additionally unlock the depths of his spirit and the reservoir of his generosity.
Mr.Mahoney is a stubborn,strong-willed and uncompromising gentleman from down under(where woman roar and men thunder)...these distinct dispositions are determent for the way he leads his life...to the fullest extent!It was a pleasure to meet you,Leon!Give my regards to Brat and Angolina!

The only true happiness comes from squandering ourselves for a purpose.(William Cowper)

United colours of India!



"There is nothing that makes its way more directly to the soul than beauty."(Joseph Addison)

Friday, January 15, 2010

The long way down(1).

Dag 1.Kathmandu-Birganj.Teveel kilometers,teveel koolstofwolken.Een rustige kamer in Hotel Everest,Ziggy stardust kijkt me aan vanuit de spiegel.Dan valt de elektriciteit weg en de open trappenhal fungeert als versterker voor de dieselgenerator.Personeel tracht het kabaal te overschreeuwen...wat een gekkenhuis!Of is dit een helder moment en droom ik al die reizen maar??

Dag 2.Birganj-Barauni.Het is nog nacht.Blijkbaar ontbraken een Nepalees visum en entree-stempel in mijn paspoort."BIG...BIG PROBLEM,SIR!" .De Indische immigratie-ambtenaar is er niet gerust in.Dit vraagt om enige doortastendheid!15 donkere minuten later ligt zowel de grensovergang van India als die van Nepal een eind achter me...
De asfaltweg tussen Birganj,Nepal en Motahari,India is ongetwijfeld de beroerdste in het heelal!Net als ik een uitroepteken achter dit gedacht zet springt de achterband.Een Punkuncha wallah of professionele plakker verhelpt het euvel in een halfuurtje...zijn 6 kinderen warmen zich ondertussen aan een brandende autoband...kroost rond een stakerspiket!


Ook mijn eerste baaldag in 7 weken;interactie met de bevolking alsook verkeersregels blinken uit in afwezigheid.Noodgedwongen geef ik mijn laatste leeflijn op en vraag de weg gewoon in Nederlands...het resultaat is toch hetzelfde!Frustratie door eigen toedoen...na succesverhaal Nepal was mijn verwachtingspatroon niet aangepast aan Bihar,de Indische staat met de hoogste armoede en bijgevolg de laagste graad van ontwikkeling!Het totaal ontbreken van enig zelfbewustzijn inzake veiligheid en gezondheid is ronduit schrijnend.

Dag 3.Barauni-Barhi.Verhevenheid ligt naast de Indische wegen,niet erop!Aanpassen is de boodschap,en wel meteen.Er wordt nu gefulmineerd,geschreeuwd,gescholden.De angel van ongenoegen moet meteen uit mijn hoofd.Het motorrijden eist gespannen concentratie.
Chargerende honden krijgen meteen een schop voor hun kop,tegen 50 km/h is dat een fors geheugensteuntje.En als het echt te gortig wordt blaast de TATA-truck voor me alle tegenstand uit de weg...if you can't beat them,join them!Hier kiest men beter zijn 'bondgenoten'...liever parasiet dan eendagsvlieg.


Dag 4.Barhi-Jamshedpur.Toeristische bestemming;HEL.De terughoudendheid op de motor en de stelligheid omtrent deze reis zijn ondertussen van plaats verwisseld;welk nut heeft het om 1000 km door rampgebied te reizen?
Er is weer een categorie 'zwakke' weggebruiker bijgevoegd.Het verkeersspektakel is nog niet surrealistisch genoeg!De baan wordt nu afgezoomd door een konvooi lastdragers.200 Kg cokes op 2 banden.Wrede ironie...brandstof aangedreven door spierkracht...op een dagelijkse kom rijst...en blote voeten.Wie verzint dit?


Dag 5.Jamshedpur-Baleshwar.De menswaardigheid is Ganeshzijdank teruggekeerd.Men leeft op terracotta-aarde...niet langer in een smeerolieput.Er is nu zelfs een heuse autostrade,eentje met 2 dubbele rijstroken die uiteraard in elke denkbare richting(12!) worden benut.Maak even kennis met een van mijn tegenliggers...hier wordt niet links gereden maar averechts!

Dag 6.Baleshwar-Bhubaneswar.1485 Km verder...(wordt vervolgd...)

Tuesday, January 12, 2010

Adieu,Nepal!(1)


"Bij een goed einde hoort een goed begin."(Confucius)

Sunday, January 10, 2010

Durbar(t) Square.

Als je een aandrang van bruut en barbaars geweld begint te ontwikkelen tegenover iedereen die nog maar naar zijn claxon durft te kijken is het tijd om verder te trekken.Het afscheid van de hoofdstad kon op geen mooier moment plaatsvinden;een staking verlamde Kathmandu...er hing weer zuurstof in de lucht en een serene rust ontfermde zich over pleinen en straten,mensen kuierden nog eens op zijn Beaudelairs.

Durbar Square kreeg er 3 minuten en 27 seconden lang een letter bij...klim maar op de Enfield en rij even mee! (filmpje wordt nog ge-upload)

Saturday, January 9, 2010

Sathya Sai Baba.(1)

3 Maanden geleden,tijdens de fenomenaal rudimentaire voorbereiding van deze reis,verscheen voor de eerste keer zijn naam;Sai Baba...de mensgod en reïncarnatie van Shiva en Shakti(resp. de Hindoe-goden van welzijn en vrouwelijke energie) .
Even googelen,profielletje diagonaal lezen op Wikipedia(beetje controverse hier en daar),Sai Baba...Sai Blabla,etc.
Hij verdween meteen weer naar het achterplan waar hij thuishoorde.Onderweg verscheen zijn markante kop(de enige Indier met een afro-kapsel!) nog wel eens als een sticker op een toonbank of een vergeeld portretje onder een wandklok.

Chaostheorie of de wiskunde van dynamische systemen.
Waar precies in de wereld van oorzaak en gevolg de beslissing tot stand kwam om naar het zuiden van India en Sai Baba af te reizen is vooralsnog onduidelijk.
Was de bereidheid voor een lange,onthechtte en ascetische motortocht er weer,onvatbaar voor andermans agendas?
Zijn de talloze koude Nepalese nachten er teveel aan en heeft mijn lichaam nood aan een zwoele temperatuur?
Werd bij Sadhana-yoga een ontluikende interesse gevoed naar mystiek,een contra-gewicht voor het te eenzijdige materialisme?
Misschien werd de beslissing wel voor me genomen.
Vandaag ben ik gebombardeerd tot transnationaal postbode met een eenmalige 'gewijde' opdracht.Een onverwacht bezoek aan het Aishwarya Children Home...een ouder koppel biedt hier onderdak en warmte aan 36 straat-en weeskindjes,zonder overheidshulp maar met de inzet van een handvol onzelfzuchtige Finse idealisten .3 Dozijn handjes komen zich netjes voorstellen.Een kleine rondleiding volgt...in de woonkamer staat een uit de kluiten gewassen schrijn,bloemenkransen en kaarsen rond de incarnatie van Michael Jackson!Hier wonen vrome supporters van SBB.
Het eenvoudige verzoek een omslag met kindertekeningen aan hun spirituele leider en gids te overhandigen wordt moeiteloos aanvaard...ik ga toch die richting uit!
Het preludium...morgen de afreis,2000 km,gewapend met bruikbare literatuur(Stephen Hawking's The Theory of Everything/Eckhart Tolle's The power of now)
en een gezonde dosis scepticisme,op zoek naar Baba's brievenbus!


"Idealism increases in direct Proportion to one's distance from the problem."(John Galsworthy )

Friday, January 8, 2010

Kathmandu!

Onbegrijpelijk hoe de belangrijkste verkeersader van dit land in staat van verval verkeert!Dat eist een tol.De laatste 100 km naar de hoofdstad beletten 2 dozijn bussen en vrachtwagens een vlotte doorgang;achtergelaten in het midden van de weg,wachtend op rehabilitatie.Takeldiensten zijn onbestaand.

03.01.2010,drie uur namiddag...
In een orgie van vervuiling en lawaai spoedt iedereen zich naar nergens.Fijne stofdeeltjes?Hier slaan de roetwolken merkbaar neer op je huid,verstoppen neus en huidporiën,een kleimasker van koolstof!Tranende ogen,hoestbuien,fluim...het blijft allemaal adembenemend in Nepal!
Het obligaat claxon-orkest,communicatie in consternatie.Je wordt van minder hoorndol!In België wordt wangebruik gesanctioneerd,hier aangemoedigd.Na de atoombom en de soap-opera zal de mensheid ook op dit bedenksel afgerekend worden.Spitsuur op de Antwerpse ring...stomme cinema.
Boedhist op 2 wielen...mijn aanvaarding en geduld worden beloond.Onverwacht,zonder het me te realiseren,rijdt ik met de Enfield over het Durbar-plein.Dit deugd niet...motor even stilleggen.Onthutst en verbluft staar ik naar dit spektakel!Met een onwaarschijnlijke achteloosheid wordt hier het patrimonium gebruikt...misbruikt?.Je schijt toch ook niet middenin de Vaticaanse Sint-Pietersbasiliek?
Alweer het slachtoffer van mijn eigen ignorantie.Hindoeïsme en Boedhisme zijn toegewijde en bezielde geloofsovertuigingen.Durbar Square is dan ook een museaal mierennest,een architecturale splinterbom temidden het dagdagelijkse bestaan.Levende geschiedenis,in 1979 door UNESCO erkend en beschermd als werelderfgoed.
Maar de existentie manifesteert zich niettemin in al haar glorie;op de torenhoge tempels in pagode-stijl worden liefdes verklaard en vriendschappen gesmeed.Men eet,drinkt en lacht.Hier wordt gerookt,geschaakt en onbeschaamd neusgepeuterd.Na valavond is het de slaapplaats van thuislozen en straathonden.Beneden,tussen beeldhouwwerken,schrijnen en bedehuisjes,tussen het vee en het verkeer,wordt er bezweerd, gesmeekt en verhandeld...het aardse en het hemelse op dezelfde stoeptegel.Met een glimlach stap ik terug op de motor en voeg een overtuigende claxon-stoot toe aan het geheel!

(geschreven op het hoogste plateau van de Maju Deval tempel,de straathond naast me verlegt zich 2x in 2 uur)

"Wie de chaos beschrijft, stelt orde op zaken."(Bergman)

Thursday, January 7, 2010

Schattenjacht!


Voor de derde dag op rij wandel ik zijn warwinkeltje binnen zonder iets te kopen.Dhr.Bishnu Ratna shahi blijft ridderlijk lachen.Eerst dient het kaf van het koren gescheiden,prijzen en kwaliteit vergeleken te worden.Ik beloof in de loop van de week terug te komen.Standaardleugen van de gehaaste toerist;"next time,next time!".

De volgende dag zitten we tegenover elkaar.Geanimeerd verduidelijkt hij welke beeldjes de zoveelste wedergeboorte van deze of gene Godheid voorstellen,hoe het object vervaardigd is en met welke materialen,leeftijd,geslacht,prijs.Dhr.Shahi verstaat zijn vak al 35 jaar.Mijn hoedanigheid van low-budget traveller vermijdt al meteen te grote wederzijdse teleurstellingen.No big spender here maar toch moet er nog flink onderhandeld worden.
Stilte...de ene berekend zijn budget,de ander zijn winstmarge.Handen worden geschud,de zaak is beklonken.Met de inhoud van mijn geldbeugel in zijn handen vraag ik hem onomwonden hoeveel winst hij net heeft gemaakt.Er is geen reden om mijn ego te sparen.40 Euro...een maandloon voor een Nepalese straatveger!
"Big profit,small profit,i am always happy when people come to my shop".Natuurlijk;bescheidenheid,geduld en aanvaarding vormt de kern van zijn geloof.Als klant echter balanceer je tussen achterdocht en onkunde,laten we dat ook maar aanvaarden.
Wanneer ik opsta licht hij met gedempte stem nog even een minder fraai tipje van de kunsthandel;een kniehoog bronzen beeld verschijnt uit een aardappelzak...net binnengekomen uit Tibet.Meneer Shahi noemt het waanzinnige bedrag dat hij ervoor betaalde en beweert dat het wellicht in een particuliere kunstverzameling zal terechtkomen.Ik hoef niet aan zijn woorden te twijfelen;wegens de aanhoudende politieke repressie door China heeft de sluikhandel in historisch erfgoed vrij spel,de trafiek is gedocumenteerd,bestaat ,en helaas,floreert.Westerse musea staan bovendien vol met geroofde kunstschatten,verpakt in een 'geloofwaardig' verhaal.

Zo gaat dat,in ons vertrouwde huis worden wij omringd met duurzame beelden en boeken om de vergankelijkheid van ons eigen bestaan te maskeren...geluksprojecten.
Ondertussen leeft de fortuinlijke Hr.Shahi in het moment...als Hindoe wachten hem nog levens genoeg!


"Bij wijsheid hoort het doorgronden met het intellect van wat eeuwig is; bij kennis het rationeel begrijpen van wat tijdelijk is."(Augustinus)

New Delhi-Kathmandu.

45 Dagen en 3000 Km later.Het is een ongelijke strijd.De beelden die elk uur van de dag,elke dag,op het netvlies branden zijn nog steeds grotendeels ontoegankelijk voor mijn geconditioneerde hersenen,voor mijn gecompartimenteerde geest.Bovendien ben ik schrijver noch fotograaf,slechts een triviale toeschouwer,een voyeur.Het onbeschrijfelijke blijft bijgevolg onbeschreven...woorden,termen,uitdrukkingen appelleren toch maar op andermans fantasie.Dit is dus een hyper-individuele onderneming,op mijn maat gesneden ,die ik helaas maar in beperkte omvang en diepte kan delen.Waarvoor mijn nederige verontschuldigingen!

"There is a tide in the affairs of men, which taken at the flood, leads on to fortune; Omitted, all the voyage of their life is bound by shallows and in misery."(William Shakespeare)

Monday, January 4, 2010

Jongleren is oud gedaan.

Bandipur.In dit charmante dorpje doen de jongedames niet onder voor hun mannelijke evenknie.Er wordt gerocheld en gespuwd dat het een lieve lust is maar opvallender zijn de naschoolse activiteiten;tijdens de spaarzame vrije uurtjes verschijnen er meisjes in het straatbeeld die een opvallende handigheid vertonen in het betere beenwerk.Een uitstekende oog-voet coördinatie en een prop samengebonden elastiekjes zorgen voor ongekunsteld kinderspel...feminien balbedwang!
Een hint voor Dick Advocaat;haal je atleten bij F.C.Bandipur,Nepal en maak komaf met die pseudo-vedetten van de Belgische nationale ploeg,tijd voor oestrogeen en ballet op het veld,clementie in plaats van rode kaarten...gedaan met hoogte-stages!


"Home is the girl's prison."(George Bernard Shaw)